Häb Freud am Läbe (Ernst Sommer)

We d’Stare i dr Hoschtet lärme u dr Härd nach Früehlig schmöckt, we d’Sunne afot stercher wärme u sech s’Büsi wohlig streckt. De vergiss die chliine Sorge, s’Läbe bringt mängs Schöns für di. Fröi di ufe nächschte Morge, hesch doch Grund zum zfriede si.

Muesch einisch e chli ungedüre, tüecht’s di d’Wäut sig nume grau, de nimmsch es luschtigs Liedli vüre, s’Gwüuch geit wäg, s’wird wieder blau. S’Jutze isch fasch Dokterruschtig, isch guet z’näh u choschtet nüt. Macht’s di nid es bitzli gluschtig, d’Jodler si doch frohi Lüt.

Mir wüsse d’Wäut isch angers worde, mänge schöne Bruuch stirbt us. Sigs im Süde oder sigs im Norde s’isch nüm glich im Schwyzerhuus. Lo wäg däm nid Fäcke hange, hüuf erhaute was dir faut. Blieb aus Schwyzer bi dr Stang das git Chraft u das git Haut.



Heizue
(Hans Walter Schneller)

Jetz Dörfli bin i bider gsi, bi dür di düre gange. Jetz lueget d’Wäut ganz angers dri, ha mängs Johr müesse plange. Autag isch s’Heiweh mit mir cho uf aune mine Wäge. Jo Dörfli gäu du gloubsch mer’s scho, dir darfis lisli säge.

Jetz hani dini Glogge ghört, de aute Lieder gluschet. Bi mängem liebe Fründ ikehrt u Fröid u Leid ustuuschet. Em einte het d’Zyt Säge gströit, em andere me Sorge u öppis wo s’Härz ewig reut, isch do und dört verborge.

Jetz hani wieder gredt mit dir, mängs ärnschts u heiters Wörtli u chönnt is ha, de wünscht i mir, möcht bliebe a däm Örtli. U wenn’s ou dört im Friedhof wär, im auer ängschte Hüsli, de brächtisch du vom Gärtli här, mir s’auerliebschte Strüssli.



Höch obe
(Ernst Sommer)

Höch obe bi de Flüehne grad ungrem Himmuszäut, bi mine liebe Chüehne do isch mi eigni Wäut. Mi Jutzer tönt dür d’Bärge us: B’hüet Gott mis liebe Schwyzerhus! Mi Jutzer tönt dür d’Bärge us: B’hüet Gott mis liebe Schwyzerhus!

Höch obe uf de Weide im früsche Morgetau, höch ob dr Wätterscheide do isch dr Himmu blau. Mis Härz geit uf i dänke dra, dass i die schönschti Heimat ha! Mis Härz geit uf i dänke dra, dass i die schönschti Heimat ha!

Höch obe bini glücklech, do gspüri d’Freiheit ganz. I mache keini Bücklig vor Gäud u Firlifanz. Drum rüef i lut dür d’Bärge us: B’büeht Gott mis liebe Schwyzerhus! Drum rüef i lut dür d’Bärge us: B’büeht Gott mis liebe Schwyzerhus!



Hochzytsglogge
(Ernst Sommer)

Liebi Lüt i üsem Dörfli ghöret Dir das Chileglüt, d’Hochzytsglogge sis wo lüte, s’git es glücklechs Päärli hüt, s’git es glücklechs Päärli hüt.

Zwe Mönsche hei sich gfunge, gfunge für e Ehebund. Hochzytsglogge tüe’s verchünde u gäs aune Lüte kund, u gäs aune Lüte kund.

D’Hochzytsglogge tüe verklinge u dr Autag chehrt de i. Liebe Herrgott gib di Säge, dass die zwöi gäng glücklech si, dass die zwöi gäng glücklech si.



Hüt geit es z’Alp
(Jean Clémençon)

Hüt geit es z’Aup, es chunnt die schöni Chüejerzyt, dr Früehlig isch scho lang im Tau, dr Schnee lit uf de Bärge wyt, im Guud vom erschte Sunnestrahu. Oh du Summerzyt wie hei mir planget u mänge grosse Chummer gha. Hei vor Louine um s’Läbe banget, doch hüt chöi mir uf s’Äupli go.

Sit geschter z’Obe si scho Gschirr u Wösch parat u d’Chessi glänze grad wie nöi, ou ds Veh gspürt früschi Luft vom Grat, es möchte jetz ufe s’isch jo Mei. Näht se usem Gade, e Muni muess e Meie ha. Dr Ätti chlepft scho d’Geissle uf em Wage, hü Geissbueb du muesch vor a.

Jetz si mir d’obe uf dr schöne grüene Weid u s’Hüttli luegt so heiter dry, lue d’Fänschter blinke wie us Fröid, dass mir jetz ume bin ihm si. Wie isch’s schön hie obe, es Bluemeblüeje, s’sich e Pracht. Jo üse Herrgot wei mir aui lobe, däss är für üs au das het gmacht.

Letzte Änderung: 11. April, 2018