D’Bernertracht (Schweizer Volkslied)

Vom Himmu abe chunnt e Stärn, är nimmt si Wäg grad gäge Bärn für dört e chli go z’glänze. Är treit’s Mänteli uf em Arm u cha gar schön scharwänzle. Das Spyri Margindeli.

Do chunnt es fründlechs Meitschi här mit Göuerchötti läng u schwär u d’Ermu wyss wie Chride. Das glänzt, glitzeret z’ringsetum vo Süuber und vo Syde. Das Spyri Margindeli.

Do wird mis Stärnli bleich u stumm, es hänkt sech gschwing dr Mantu um u fot afo grine. Es stäcklet gäge Himmu zue, dört cha nes wieder schyne. Das Spyri Margindeli.

(grine = gräne)



D’Lüt im Dorf
(Kurt Mumenthaler)

Gange i dür’s Dörfli us, fröit mi immer wieder nöi, dass die Lüt vor mängem Huus gäng es Lache für mi hei. S’isch haut schön so nöime z’Läbe wo no jede, jede kennt. Wo keis übertriebnigs sträbe di vom eiget Nachbar trennt.

Gange i dür’s Dörfli i, rüeft mir mängisch eine no. Chumm doch hurti schwing verbi, zue mer cho no nes Schöppli ha. Dört vernimm i nöii Sache, was im Dorf so aues geit. Mängisch chani drüber lache, mängisch tuet mir öppis leid.

So geit Johr um Johr verbi, gseh mängs cho u mängs vergo. Auti Fründe wo si gsi, si ganz plötzlech nüme do. Drum häb Sorg u b’haut dis Lache, gang em Nochber nid verbi, läbsch im Striit tue Friede mache, einisch wird kei Zyt meh si.



Däheim
(Franz Stadelmann)  G

Wo ni e chline Bueb bi gsi, mit blonde Chrusuhoor. Do hani gwünscht, ach chönnt i si, scho gross u baud zwänzg Johr! De chönnt i mache was i wett u müesst am Obe nid is Bett, statt gäng Deheime si.

Dr Götti het mir aube gseit. Los, Bueb i säg dir eis. Erscht hani no mi Schueusack treit, hüt bini scho e Greis. Los, d’Zyt geit derart schnäu verbi lue müglechscht lang e Schueubueb z’si. Am schönschte is Deheim.

Jetz woni öuter worde bi u furt cha me aus gnue, do wünsch i vüu, ach chönnt i si, Deheim u hätt mi Rueh. Du chasch mir säge, was de witt, das Schönschte wo’s im Läbe git, isch doch dä Ort Deheim!



Dankä säge
(Sepp Herger)

Scho aus Bueb bi nig i Bärge ufe zu dr Bluemepracht, ha nes Strüüssli miner Muetter hei i d’Stube brocht. Si het glücklech vouer Fröid, Bueb i dank Dir zue mer gseit.

Wo ni gmeint ha, d’Arbeit, s’Ässe äs vo säuber aus das git, ghöri d’Muetter zu mir säge Bueb vergiss mir s’Danke nid. Gang i d’Bärge wie s’Echo wird dr Dank zu Dir zrügg cho.

Danke säge söusch im Läbe so wie’s d’Muetter mir het gseit. S’choschtet nüt das Wörtli z’säge wie nes Blüemli macht äs Fröid. Macht ou offe s’Härz u wyt, drum danke mir öich liebe Lüt.



De Muni Jodel
(Alex Eugster)

Dr Muni het em Chueli zum Geburtstag öppis gäh. Es ganzes Büscheli Heu doch si het gseit si wetti meh, die Chue. Dr Muni het zum Chueli gseit, i cha doch nüt derfür. I hätt dir öppis tüürers kouft doch leider bini Stier.

Dr Muni hett zum Chueli gseit: Hüt mache mir mou s’Chaub. Die beide hei es Rendezvous ganz obe uf dr Aup, ja Aup. Und was die zwöi dört triebe hei, geit niemer öppis a, doch het die Chue im nöchschte Johr es härzigs Chäubli gha. 

Wenn du deheim e Muni hesch, de mach ne nid verruckt. Dr Ring wo när dür d’Nase treit, dass isch es wo ne juckt, dr Stier. Und mit däm Ring bringsch ne genau dörthie wo ne wotsch ha, drum chasch ne ab und zue ou öppis dürestiere lo.



Der Burestand
(J. Rud. Krenger)

Dr Burestang isch nid z’verachte, lue nume das si bravi Lüt. Wenn aus wie d’Bure würdi trachte, de hätt me nid vüu Zang u Striit. Die hei no Fröid am Schaffe u gäng e frohe heitre Muet. Si si nid do zum Umegaffe, denn s’Wärche lit ne haut im Bluet.

Vom Morge früeh bis spät am Obe isch aues flissig u wohuuf. O ghört i zu de Chüejerchnabe, i juchzti schier vor Fröide uf. Wett toue Chäs u Anke mache, möcht s’schönschte Veh im Ländli ha, möcht we dr Mond mir nachts tät lache, verstoue zu mim Schätzli go.

Im Chüejerchuttli wett is bsueche, ou d’Sennechäppi leit i a, u Hose schier so stief wie Bueche, grad wie ne rächte Burema. I ha haut Fröid am freie Läbe am liebe Schwyzerland. Nei d’Senne jutze nid vergäbe, s’isch Burebluet, s’sich Burestand



Der Früehlig chunnt
(Max Huggler)

Dr Föhn stricht warm dür’s Aupeland, seit: Jetz chasch wieder hoffe! Lue dört am Hang im wysse Gwand si scho d’Schneeglöggli offe. I blose hüt dr Früehligsmarsch, wirsch gseh, morn bini Meischter. De geit’s nüm lang bis z’Aupe fahrsch, vou Fröid u Läbesgeischter.

Däm seit me wäger guete Bricht. Vom Bärg ghörsch d’Loui chrache. Wenn s’Isch im Oberseeli bricht de gruenet’s scho im Schache. S’wird gäub im Möösli s’pfyfft im Hag, es blüejt ar Sunnesyte. Wär jetz nid singe, jutze mag hört zu de ryche Lüüte.

Scho isch es Zyt, dass obsi geit, s’Glüt tönt i Strärnemorge. Drus gspürt me d’Fröid u Zfriedeheit vo Sennelüt u Loobe. E Jutz stygt ab dr Flueh is Tau, aus Gruss, jetz si mir dobe. E Pracht isch d’Weid, no steit dr Stau, do masch dr Bschützer lobe!



Der Oberaargau
(Walter Stadelmann)

Jo z’ungerscht im Bärnbiet fasch z’mitts i dr Schwyz, do lit es mis Ländli kei schönre Ort gits. Chöi schaffe, chöi läbe grad so wie mir wei, me füehut sech drum wohu hie, me isch do deheim, me füehut sech drum wohu hie, me isch do deheim. Dr Oberaargou isch das Land! So chumm cho luege gib mir d’Hang.

Und d’Lüt i däm Ländli si bunt zäme gmischt, vo auem hets öppis s’isch wie nes guets Gricht. Die Dörfer, die Stedt hie, so gloub’s doch s’isch wohr, die Vüufaut wo do gsehsch isch gwüss wunderbar. Die Vüufaut wo do gsehsch isch gwüss wunderbar. Dr Oberaargou lueg ne a, vo Härze chöi mir zuenem stoh.

Und luegt me vom Napf oder Jura is Land, so gseht me das Tau i me bsundrige Gwand. Die Fäuder so töif grün umsöimt vo vüu Waud, und d’Aare zieht nördlech verbi ganz am Rand und d’Aare zeiht nördlech verbi ganz am Rand. Im Oberaargau s’bliebt derbi, do cha me würklech z’friede si. 



D’Guenibuebe!
(Robert Fellmann)

A s’Annis Feischter chlöpflet’s und pssst, het’s lysli gmacht. Zwee Höferbuebe guene u jüzerle i d’Nacht u jüzerle i d’Samschtignacht. Anneli du härzigs Bärglerching, tue nis uf, tue nis uf, s’schneielet u s’geit e chaute Wind, tue nis uf, tue nis uf.

Doch s’Meitschi chibt im Näschtli, das psst, het s’tröimle gstört. S’verschlüft si wäg de Buebe u het se glich no ghört, u het se glich no guene ghört. Anneli du härzigs Bärglerching, tue nis uf, tue nis uf, s’Buebe wärme isch doch gwüss kei Sünd, tue nis uf, tue nis uf.

Und s’Anni lot sich prichte, macht pssst, het d’Tür ufto. Ob sine füürli Ouge si d’Buebe z’schwitze cho, si d’Buebe z’froge cho? Anneli du härzigs Bärglerching, b’haut is do, b’haut is do, bis die chaute Tage ume si, b’haut is do, b’haut is do.



Dr Bärgbach
(Ernst Sommer)

Us de Gletscher us de Föuse springt dr Bärgbach wüud dervo. I de Schluchte ghörsch ne chrose s’Echo tönt em ewig no. Wie när gurglet wie när tuet, vou vo Chraft und Übermuet. Wie när gurglet wie när tuet, vou vo Chraft und Übermuet.

Früeh am Tag und i de Nächte ohni Rascht und ohni Rueh. Geit si Jagd dür aui Chräche us em Bärg de Täler zue. Luschtig über Stock u Stei, ohni Meischter starch u frei. Luschtig über Stock u Stei, ohni Meischter starch u frei.

Us de Gletscher us de Föuse springt dr Bärgbach wüud is Tau. Süuber glänzt us sine Wäue früeh im erschte Sunnestrahu. Mag är ou vou Urueh si, spieglet doch dr Himmu dri. Mag är ou vou Urueh si, spieglet doch dr Himmu dri.



Dr Bürgästöckler
(Fredy Wallimann)



Der Früehlig isch cho
(P. Müller-Egger)

Es chroset u toset ringsum i de Flüehne, dr Früehlig, dr Früehlig isch cho. S’geit z’Aup mit Gusti u Chüehne dür’s Bärgland düruf, dr Sunnhaude no. Wie stouz stigt doch mit ihrem Meije, die schönschti Chueh dr Wäg vor a u d’Buebe jutze u holeje, möchte wüsse wär’s am beschte cha.

Es treichlet u lütet i bärgfrüsche Morge, d’Wüudwasser ruusche is Tau. Häu glänzt und unverborge höch obe dr Firn im Früehsunnestrau und Bruscht wird frei zum frohe Singe, kei Näbu lit uf Härz u Gmüet. Es isch mir schier jetz müess mir glinge der Heimat z’lieb es fröhlechs Lied.

Kei Schatte im Blaue, kei Chummer im Huttli u s’Härz vou jungfrüsche Muet u chärngsung ungerem Chuttli mit üs meint’s dr Herrgott aui Zyt guet. Mir stöh im Firnwind ufem Chutze höch übrem Dunscht im töife Tau. Mit Singe schänke mir u Jutze aus was üs drückt em Wasserfau.



Dr Früehligszyt zue
(Walter Hofer)

Juhei, juhe! Am Bärg schmüuzt dr Schnee. Es fot afo grüene bir Weid ob de Flüehne dr Gugger rüeft scho, rüeft scho. Dr Früehlig isch cho.

Juhei, juhe! Jetz cha m’es de gseh, wie d’Senne mit Fröide vom Tau unge scheide, mit Geissli u Chüeh, mit Chüeh, uf’s Bärgweidli zieh.

Juhei, juhe! So tönt’s jetze de. Das Jutze u Singe, das fröhleche Klinge zieht ufe zur Flueh, zur Flueh, dr Früehligszyt zue.



Dr Ustig isch cho
(Jean Clémençon)

Es föhnet u chuttet dür d’Bärge i, es tout a dr Föusewand juhe! Lang isch dr Winter dört Obe gsi, dr Ustig chunnt is Land. Wyt unge fahre d’Louine z’Tau u bringe si Chummer i Huus u Stau, s’muess doch Früehlig wärde.

Los d’Senne si jutze: Dr Ustig isch cho, es grüenet a jedem Hang juhe! Bau chöimer wieder uf d’Weide go, mit Horn u Treichleklang. Es trybt is z’Aup, s’isch cho die Zyt, wo’s wieder Chäs u Ziger git, toui Ankebaue.

Dr Früehlig im Härze, e Jutzer so froh, wie mes do Obe ghört, juhe! S’chas gwüss uf Ärde e keine so, wie’s üs dr Ustig lehrt. Gottwüuche schöni Maiepracht, im Sunneglanz jetz d’Wäut dir lacht, oh liebe schöne Maie.
 


Ds Ankebälli
(Adolf Stähli)

Jo, jo d’Ankebäui blüeje jo scho, dunge im Möösli, heit ihr’s vernoh? Heit ihr’s vernoh? S’isch fei e chli gäub däm Bächli no, däm luutere Bächli no, du chasch e ganze Arm vou ha. Jo, jo d’Ankebäui blüeje jo scho.

Ma fasch nüme warte bis i cha go und dört vom Bächli Blüemeli ha, Blüemeli ha. I bringe däm Müetti gärn im Mai, i bringe ihm gärn im Mai, es Strüüssli Ankebäui hei. Jo, jo d’Ankebäui blüeje jo scho.

Es drouigers Blüemli chasch du nid ha, mit voue Bäckli lachet’s di a, lachet’s di a. Gäu Blüemli du luegsch so heiter dri, so fründlech u heiter dri, wüu chasch em Bärg deheime si. Jo, jo d’Ankebäui blüeje jo scho.


Letzte Änderung: 11. April, 2018