Ab de Bärge (Adolf Stähli)

Hüt jutze n’i zum letschte Mou vo der Höchi abe.Lue, wie dert dem Gatter zue, myner Chüe scho trabe! Ja, die Tierli schmöcke Schnee, hei am Bärg kei Blybe meh:

Grad geschter isch der Ätti no bi de Chüehne gstande, druf seit är zum Statterbueb: Merksch ou, wie sie plange? Schick di chly u reich no hüt, dert im Spycher ds’Züguglütt!

U Blüemli chasch de uf der Weid chum es einzigs finde, dass mer üser Meisterchue chöi e Meye binde. Wäger Gott, uf Grat u Flüeh, ligt hüt ds’Schneeli gar so früeh.

We d’Mutschli de mit jedem Tag ds‘längs wie gringer wärde, weiss der Senn, jetz dütet das: Abe, ab de Bärge! Zyt isch ume für e Hirt, bis’ am Bärg de Früelig wird.



Abschied
(Robert Fellmann)

Im Schärme steit e Buurebueb, wott us dr Heimat goh. Lost no uf s’Müettis guete Rot und luegts so eige a. Läb wohu läb wohu mys Müetterli seit är u drückt ihm d’Hang, i dänke eischtig nur a di im wyte frömde Land.

Är louft dür s’Chilegässli ab, bis vorem letschte Huus. Dert wartet ihm es härzigs Ching u bricht i Trändli us. Är leit ihm stüu und abschiedsschwär dr guudig Ring i d’Hang u seit läb wohu i blybt dr treu im wyte frömde Land.

Und zusserscht ufem Hubuwäg steit är no einisch stüu. Luegt s’letscht Mou über d’Heimat i u dänkt: wie Gott jetz wüu. Läb wohu du Tal du Aupedorf du Huus a Bärg u Wand, o Heimat di vergiss i nie im wyte frömde Land.



Aemmitaler-Alpuffahrt
(O. F. Schmalz)

Jo der Früehlig isch jetz wieder uf die schöne Bärge cho. Lot sich uf de Matte nieder, änlech chöi mir z’Aupe go. Ja ho säsäsä ho ja ho! Tüet uf d’Türe, aui vüre, gseht ihr d’Sunne jetz isch gwunne, müesse ou no d’Ruschtig lade, näht die Treichle usem Gade.

Üse Muni treit dr Meie, üser Chüe hei d’Glogge a u si stöh scho i dr Reihe, d’Buebe chöi se chumm no ha. Ja ho säsäsä ho ja ho! Bruni wehr di, Rämu cher di, lo gseh Vrone gang zur Chrone. Lise, Tschägg u Fröide zueche, Lobeli, du chasch ou ueche.

Lue jetz hei mirs scho erstritte, mir si dobe uf em Grat. Ghöret dir wie d’Glogge lüte, üser Hütte si scho parat. Ja ho säsäsä ho ja ho! Hürigs Johr lö mir vou Fröide, üsers Veh do obe weide; liebe Herrgott gib di Säge, hie uf aune üse Wäge.



Alpabfahrt
(J. Düsel)

Bau scho isch dr Summer ume u dr Herbscht zieht lys is Land. D’Weide wärde langsam suber, Näbu zieht dür Kluft und Wand. D’Lüft tüe chaute Tage churze, s’oberscht Äupli het scho Schnee. Drum müesse mir a s’Heigoh dänke, vo de Bärge Abschied näh.

Tauwärts fahrt bau Senn um Sennte, Chüeh u Geissli gross und chli. S’Moucheross mit Hab und Bränte geit em Vehli hingedri. Stüuer wird’s uf Bärg und Weide, s’Herdeglüt verklingt bau lis. Lang wird’s währli nüme duure, so si üsi Bärge wyss.

Friedlech zieh drum d’Herde heiwärts, d’Senne juchze froh derbi. Früsch und gsung isch aues bliebe, s’isch e guete Summer gsi. Fröhlech rüeft dr Senn sim Nochbuur, b’hüet di Gott u chumm bau no. Üsem Herrgott wei mir danke, keine het hür Ugföu gha.



Alpenacht
(Robert Fellmann)

Schickt s’Obeliecht vom höchschte Firn si letschti Strahu uf d’Weid u het im sanfte Dämmerschyn au Blueme z’schlofe gleit. De fahrt wie vom ne Geischt entloh Urschwyzertum de Bärge no. Meh ghört u weiss nid rächt vo wo, dür d’Luft es eigets Jutze cho.

Wenn käset isch und s’Äuplervouch sich wärmt am Hüttefüür und s’pfyfft und prasslet i de Gluet, aus wär’s so nid rächt ghüür. De geit im Chreis s’Verzöue a vom Sageschatz sim Drum und Dra. Derzue, me weiss nid rächt vo wo, isch ou das eiget Jutze cho.

Und luegt me de im Stärneglanz uf Weid u Waud u Flueh. So isch, aus chäm das Sagevolch vo dört här uf eim zue. Denn Bärg u Waud näh Läbe a, i jedem Riss gsehsch Gstaute stoh und s’isch, aus wüsst me jetz vo wo das eiget Jutze chönnti cho.
 

Alpewält
(Emil Herzog)

We im Summer uf de Bärge d’Chueli weide Tag u Nacht singt dr Chüejer vouer Fröide bi dr Tanne z’schärm u wacht. Jo är jutzet, sigs bim Räge oder sigs bim Sunneschyn, dänkt a Herrgott, dä jo bhüetet sini Chueli gross u chli.

Früeh am Morge grüesst scho d’Sunne uf em bunte Bluemefäud, d’Summerluft het öppis bsungers i dr schöne Aupewäut. Dört wo s’Wasser vo de Bärge ruuscht em stüue Täli zue, kennt dr Chüejer keini Sorge, het si Fröid u ou si Rueh.

Niene isch es schöner z’läbe aus uf dere grüene Weid, Auphornklang u häui Jutzer s’Echo vo de Flüehne treit. Ds Gloggeglüt ergänzt dr Friede i dr schönschte Harmonie, gschützt vo Bärge singt dr Chüejer: Schwyzerland, du Heimat mi.



Älpler-Chilbi
(Robert Fellmann)

Wenn’s Guuferwärts rötet so wärche mir scho und singe i Morge wüu d’Chüubi isch cho. Bi Hütte u Staffu äs lüte ne Luscht. Juhee jutze d’Chüejer us fröidiger Bruscht. Hütt isch es Chüubi u Gschoui am Hag, isch für üs Hirte dr Schmauzchüechlitag. Hänket wie d’Gmeinröt mit Schlückli näh i. Löt i keim Guter äs Tröpfli lo si.

Wie fröhlech zieh d’Schwander vom Täli derhär und Senne ab Arni keis Pfädli isch lär. Dr Ätti fingt s’Müetti de Chrischte si Beth. Grüess Gott frogt dr Chüucher wo heit dir mi Greth. Gsehsch am Seeli mit fynem Gschmöis go, Chüejerbuebouge muess s’Bäge vertha. Schneeruuchi Gägend het zügige Wind. Stedterbueb pack di, süsch gits uf e Gring.

Zum Chüubi ha Musig u tanze bis gnue, ghört wie ne Maas Rote no s’Schwinge derzue. Mit Brienzer im Churze wird granget u grutzt. Hejo jetz isch dusse, de Fränzu het butzt. Meitschi gschou d’Landschraft im farbige Gwand, legem de Chranz uf aus Chönig im Land. Hätt är no strüber am Chittufrak gno, du mit dim Härzli du masch ne de scho.



Alpmorge
(Robert Fellmann)

E Aup im Summermorgefüür, e Firn im Himmublaue. U Goud u Spier u Hüttedach u Goud im Tann uf jedem Dach, me cha nüt Schöners gschoue.

E grüeni Weid im Morgetou, a jedem Haum es Tröpfli. Es grüesse eim schwarz, brun u grau es grüesse eim rot, wyss u blau vüu tuusig Bluemechöpfli.

U we me das so aues gseht, vergisst me Gram u Sorge. Öbs wohu am Bärg u Bärgluft lyt, s’wird eim um s’Härz so wohu u wyt, im schöne Aupemorge.



Alpsäge
 (Ferdinand Krayenbühl)

Uf s’Aupeland faut s’Oberot, dr Tag wott wieder scheide. Nimmt mit sich Sorge Müeh und Not, schliicht hübschli ab de Weide. Treit’s ueche ufe Gletscherschnee, bliebt no es Wyli stoh und zündet dert für’s Mönscheweh sis Friedensfüürli a.

Senne Fyrabe s’wird Nacht. D’Sunne het s’Tagwärch voubracht. Rüefet em Veh ab de Matte Näbu stiegt scho us de Schratte, chumm säsä Lobeli chumm.

Vom Waudrand klingt es Aupehorn wyt über s’stüue Ländli. Bringt mit sim wundervoue Ton em Schöpfer no es Ständli. Dr Obestärn stygt übre Grot, luegt fründlech über d’Weid. Bim Hüttli steit e Sennebueb u jutzt no eis us Fröid.

Senne Fyrabe s’wird Nacht. D’Sunne het s’Tagwärch voubracht. B’hüet öich dr Herrgott vor Füür u Loui u Wasser. Senne, ihr Senne guet Nacht!



Alp-Summer
 (Hans Walter Schneller)

Is Bärgland isch dr Summer cho, mit ihm ou d’Lüt u d’Herde. Bärgblueme blüehje anderno, e Pracht isch do im Wärde.Drum jutzt dr Senn us töifer Fröid singt s’eigne Lied derzue, au s’Vehli git enander Bescheid. Gspürsch du die Summerrueh?

De Bärgluft ruscht dür Grüze us, scharf pfyfft’s dür d’Tannli düre. Am Grat stöh wissi Chämmli uf, s’Gwüuch schiesst schwarz hingefüre. Es Wätter chunnt hert über d’Flueh, dr Senn weiss gleitig Bscheid. Är geit u trybt gschwing s’Vehli zue, bringt aus i Sicherheit.

Baud isch verbi u d’Sunne treit s’letscht Wüuchli über d’Rütti, am Bode zieht dr Schatte breit dür s’Bärgland us i d’Wyti.S’isch grad aus ob em Herrgott d’Hand möcht sägne Weid u Tier. Im früsche Gsicht glänzt s’Aupeland, vüu schöner no aus Früehr.



Alpzyt
(Emil Herzog)

Jetz geit es i d’Höchi der Meie isch cho, u d’Gletscher die schine, jo d’Aupzyt isch cho. Löt d’Chueli use, dr Bänz muess vora, lue d’Butze die chöi sich vor Fröid schier nümm b’ha!

Dört obe bim Hüttli grad z’nächscht bi dr Flueh, jo dört chöi mir singe u jutze bis gnue. Bi Chäs u bi Anke, bi Nidle u Brot, hei mir kei Chummer, kei Chrüz u kei Not.

Bhüet Gott du mis Täli, bhüet Gott liebi Lüt, jetz chöi mir i d’Höchi jo dört fäut üs nüt. Löt d’Glogge ertöne u Treichle derzue, jetz geit es zum Hüttli, zur stotzige Flueh.



Alti Fründe
(Paul Müller-Egger)

Wenn i z’Nacht i mine Tröime dür die auti Heimat go, gsehni unger Lingeböime treui Fründe zäme cho. De erklinge immer wieder üsi liebe, aute Lieder, schlicht u warm u heimatfroh, schlicht u warm u heimatfroh.

D’Stärne lüüchte, d’Firne glüeje u dr Mond streut Süuber dri u dr Tag mit au sim Müeje geit im Dämmerblau verbie. Vorem Huus und uf de Strosse gsehsch erstuunti Mönsche lose, aus isch Glück u Harmonie, aus isch Glück u Harmonie.

S’isch e Troum us schöne Tage, Chraft u Troscht für Härz u Gmüet. S’isch e Troum, mir wei nid chlage, dass är vor em Morge flieht. Isch ou s’Jugendland verschlosse, Fründe si mir, Wäggenosse, gäng no jung im aute Lied, gäng no jung im aute Lied.



Am Morge
(Franz Stadelmann)

Gang am Morge früech i d’Höchi, was chasch do so aues gseh. Dert am Waudrand i dr Nöchi weidet frei es Tschüppli Reh. Si wei d’Morgerueh no geniesse, gli scho chunnt dr Lärm vom Tau wärde bau a Schatte müesse wäg em heisse Sunnestrau.

Gang am Morge früeh go wandre dür ne früsche Tannewaud. Ghörsch es Finkli s’rüeft em andre, paare wette si sich bau. Wohlig würkt hie Rueh u Friede üsne Närve tuet das guet. D’Luft isch rein, do möchtisch bliebe, s’Härz schlot vouer Übermuet.

Gang am Morge früeh zum Seeli luschtig gurglet s’Bächli dri. Luuters Wasser, s’isch ei Wöhli, chönnt doch aus so suber si. Gsehsch die Blueme, wie sie strahle i de Farbe, lue die Pracht! So schön cha nur eine mole, üse Herrgott wo se g’macht.



Am Thunersee
(Adolf Stähli)

Chumm doch eis am Sunntigmorge hie zu mir a Thunersee. Ach, Du weisch nid wie nig plange für di wieder einisch z’gseh.Weisch no denn, woni di froge, hesch mir gseit, Du chömmsch jo gly und jetz isch sit dene Tage so ne längi Zyt verbi.

Dert vom Bänkli ob dr Räbe, zeig i dir die ganzi Pracht. S’ aute Schloss und grad dernäbe s’Dörfli, wones tröi bewacht.Dunge fahrt es Schiff im Blaue, dobe glögglets no vom Veh. Öppis Schöners chasch nid gschoue, aus bi üs am Thunersee.

Wenn vom Niese d’Loui fahre, gits scho Chrisibluescht am See und im Nussboum nischte d’Stare, aus hätt’s nie e Winter gäh. Gäu, wenn d’chunnsch de blybsch bis z’Obe, bliebsch bis d’Sunne ungergeit und i fyne, zarte Farbe s’letschte Guud uf d’Bärge leit.


Letzte Änderung: 11. April, 2018